غزل شمارهٔ ۶۲ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از معشوق می‌خواهد که او را دریابد و به حالش رسیدگی کند. او از آتش عشق و هوس رنج می‌برد و احساس تنهایی عمیق و غمگینی دارد. در دلش رازهایی پنهان است و از خداوند می‌خواهد که به او کمک کند و راهنمایش باشد. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که در زندگی‌اش، دوری از حقیقت و دیگران به او آسیب زده و از معشوق می‌خواهد که نگاهی به او بیندازد و او را تنها نگذارد. در نهایت، او خود را به عنوان گدایی می‌بیند که به درگاه عشق آمده و امید دارد که معشوق به او نگاه کند و راهنمایی‌اش کند.