غزل شمارهٔ ۶۱۰ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر، آرزوها و تمایلات خود را با استفاده از تشبیهات و تصاویری زیبا بیان می‌کند. او از دلتنگی و درد ناشی از عشق صحبت می‌کند و خواهان احساساتی چون ناله و آتش بر اثر هوس است. شاعر به دنبال شادابی و مستی بدون حضور می و ساقی می‌باشد و حسرت عشق را با طعم خون جگر توصیف می‌کند. او همچنین از شور و جنون و کشش به سمت جاذبه‌ها و زیبایی‌های طبیعی و عشق سخن می‌گوید و در نهایت به دنبال تحقق این آرزوهاست.