غزل شمارهٔ ۶۵۱ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از شراب عشق و شادی ناشی از آن صحبت می‌کند و به بت پرستی و غزل‌سرایی در لحظه‌های عاشقانه می‌پردازد. او از حالت مستی و بیخودیش ناشی از زیبایی محبوب می‌گوید و از روزهایی که از درد عشق رنج می‌برد، یاد می‌کند. شاعر در عین حال به تنگدستی و دوری از وصال دوست اشاره می‌کند و از مشکلات ناشی از این تغافل‌ها رنج می‌برد. او به خود می‌گوید که وجود او به‌واسطه‌ی عشق و زیبایی محبوبش معنی می‌یابد و حتی در شرایط سخت نیز سعی می‌کند به تعالی برسد.