غزل شمارهٔ ۷۷۳ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعوتی به نوشیدن شراب و فرار از غم و درد زندگی است. شاعر از ساقی می‌خواهد تا آب گلگون را بدهد تا دلش را آرام کند و اوضاع دشوار دنیا را فراموش کند. او از خرد می‌خواهد که از خانه‌اش بیرون رفته و پرده از اسرار بر دارد. شاعر قصد دارد تا قواعد عاقلان را کنار بگذارد و به عشق گوش دهد. او از درد و غم خسته است و از تنگنای زندگی رهایی می‌جست. در نهایت، او می‌خواهد دل و جانش را فدای دوست کند و به عشق و زیبایی بپردازد.