غزل شمارهٔ ۷۷۵ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به شدت از غم و درد عشق صحبت می‌کند. او احساس می‌کند که غم و اندوهش به حدی رسیده که از صبر و تحملش فراتر رفته است. او به این موضوع اشاره می‌کند که به دلیل بی‌انصافی از طرف معشوق، از او دور شده و دلش دچار زخم و خونریزی است. همچنین، او از دلهره و بلای عشق و دیوانگی ناشی از آن شکایت می‌کند و تأکید دارد که احساس بی‌قراری و جنون در او بسیار عمیق شده است. در نهایت، طبیعت غم و دل‌شکستگی او به حدی رسیده که دیگر نمی‌تواند در سینه‌اش جا بگیرد.