غزل شمارهٔ ۹۵۴ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به محبوب خود می‌پردازد و از او می‌خواهد که کجا است. او محبوب را به عنوان شاهدی بر همه چیز، روح هر موجودی، و روشنایی جهان معرفی می‌کند. شاعر از فراق محبوب رنج می‌برد و می‌گوید که دل او بدون دیدار محبوب سرد است. او به شدت longing دارد و از غیبت محبوبش ناراحت است. در نهایت، شاعر از محبوب می‌پرسد که چرا در همه جا آشکار است اما در کنار او نیست.