غزل شمارهٔ ۹۶ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به گفت‌وگویی با معشوق می‌پردازد. او از معشوق می‌پرسد که چرا زیبایی‌اش از او پنهان است و معشوق پاسخ می‌دهد که خود او حجاب است. شاعر درباره نشانه‌های معشوق سوال می‌کند و معشوق می‌گوید که کوی او بی‌نشانه است. شاعر بیان می‌کند که غم معشوق برایش از شادی هم لذت‌بخش‌تر است و معشوق می‌گوید که در مسیر عشق، غم هم می‌تواند شادی‌آور باشد. شاعر از آتش عشق خود شکایت کرده و معشوق اشاره می‌کند که در چنین حالتی ناله کردن بی‌فایده است. شاعر می‌پرسد که فراق تا کی ادامه دارد و معشوق پاسخ می‌دهد تا زمانی که او در دنیا هست. در نهایت، شاعر از معشوق می‌خواهد که نجاتش دهد و معشوق تاکید می‌کند که نگه‌داری از دل‌مشغولی‌ها و غم‌هایش به او بستگی دارد.