شمارهٔ ۱۱ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر ناله و آرزوی شاعری است در انتظار ظهور امام مهدی (عج). شاعر از او می‌خواهد که پرده از چهره‌ی خود بردارد و راه را به او نشان دهد. او در فکر و اندیشه‌ای سوزان درباره‌ی مقام و منزلت امام است و به دنبال آمرزش و رهایی از ناراحتی‌های خود می‌باشد. شاعر در فریادهای خود خواهان توجه و پاسخ امام است و ابراز امیدواری می‌کند که در این ملاقات، جان خود را فدای او کند. در نهایت، او با دلی پر از اشتیاق، در انتظار وعده دیدار با امام است.