شمارهٔ ۱۱۶ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن شعری است که به عشق و وابستگی به یاری معصوم اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که درد و درمانش از یار است و جانش فدای او شده است. او به معارف دین و نصرت اشاره دارد و می‌گوید که همه موجودات از پرتو وجود او هستند. شاعر از بعدهای پنهان و پیدا سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که در روزهای وصال معصومان گذرانده، اما اکنون در حال دوری از آن‌هاست. او همچنین به بی‌اعتمادی به دنیا و حوادث آن اشاره می‌کند و امیدوار است که در آینده، با ظهور امام، دین و ایمان قوی‌تر خواهد شد.