شمارهٔ ۱۳۶ فیض کاشانی
فیض کاشانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
وصال او ز عمر جاودان به
خداوندا مرا آن ده که آن به
مگو سرّ وجودش با مخالف
که راز دوست از دشمن نهان به
به خلدم زاهدا دعوت مفرما
که شوق صاحب الامرم از آن به
دلا دائم به فکر و ذکر او باش
به حکم آن که طاعت جاودان به
ز هر حرفی که گویی فیض جایی
حدیث صاحب عصر و زمان به
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به عشق و ارتباط با خداوند و معصومین اشاره دارد. شاعر از خداوند می‌خواهد که او را به وصال و نزدیکی به خود برساند و اشاره می‌کند که رازهای عشق نباید با دشمنان در میان گذاشته شود. او همچنین از زاهدان می‌خواهد که او را به خلوت دعوت نکنند زیرا شوق معصومین را برتر می‌داند. شاعر توصیه می‌کند که دل همیشه در یاد و ذکر معشوق باشد و بیان می‌کند که هر کلامی که گفته می‌شود، باید به یاد ولی عصر و زمان او باشد. در نهایت، تاکید بر طاعت و عبادت جاودان دارد.