شمارهٔ ۱۳۷ فیض کاشانی
فیض کاشانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
تو را میگویم ای جویای حق هی
ز جان بنده بشنو این نه از وی
غذای روح کن گفت پیمبر
مخوان غیر از حدیث از درسها شیء
شراب حبّ اهل البیت درکش
به آب زندگانی بودهام پی
تو را شرع پیمبر رهنما بس
چه میجوئی ز اسرار جم و کی
به جز حرف خدا و دوستانش
هر آن حرفی که گوئی هست لاشیء
مده از دست امر شرع ای فیض
اگر خواهی به جان و دل شوی حی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به جویای حقیقت اشاره میکند و او را به شنیدن پیغامهایی از دل بندگان خدا دعوت میکند. او تأکید میکند که تنها حدیث پیامبر و آموزههای او را باید خواند و به جای فراموش کردن آن، باید به عشق اهل بیت توجه کرد. شاعر میگوید که شرع پیامبر راهنمای انسان است و هرچه غیر از آن گفته شود، بیارزش است. در نهایت، او به جویای حق توصیه میکند که دستورهای شرع را رها نکند تا به حیات حقیقی برسد.