شمارهٔ ۱۳۹ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به شعور و محبت نسبت به امام و نور الهی اشاره دارد و از ارادت و محبوبیت آن حضرت سخن می‌گوید. شاعر تأکید می‌کند که اگر کسی قابلیت درک و دیدن آن نور را ندارد، نباید در جستجوی وصال باشد، چرا که بدون بصیرت، دست یافتن به آن ممکن نیست. او به اهمیت تلاش برای نزدیک شدن به امام و نداشتن غم اشاره می‌کند، زیرا هیچ کس به کسی که عیوبش را دارد ارزش نمی‌دهد. همچنین، از عشق و ارادت خود به امام و تاثیری که در زندگی‌اش داشته صحبت می‌کند، و از حالتی از حیرت و عجز در مواجهه با فراق او می‌گوید. در نهایت، به انتقال پیامی به حضرت مهدی اشاره دارد که نشان دهنده درد و غم فراق است.