نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۲ فیض کاشانی

فیض کاشانی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

مهر پیغمبر و آلش چه بود تخم بهشت

حق تعالی به کرم در ازل این حرف نوشت

خرم آن مزرعه دل که در او این کارند

بی‏سعادت که چنین دهقنت از دست بهشت

من به دل کاشتم این مهر تو خود می‏دانی

هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

بهر بغض و حسد خارجیان غصه مخور

که گناه دگری بر تو نخواهند نوشت‏

سر تسلیم من و خاک در اهل البیت

گر مخالف نپسندد ز حسد گو سر و خشت

راه حق راه نبی دان و علی و آلش

گشت گمراه کسی کوره دیگر ننوشت

در دم آخر اگر دامن ایشان گیری

یکسر ای فیض ز بستر ببرندت به بهشت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به محبت و مقام والای پیامبر و آل او اشاره دارد و می‌گوید که خداوند به کرم خود این محبت را در دل‌ها کاشته است. شاعر بیان می‌کند که کسی که دلش مملو از محبت اهل بیت باشد، در نهایت خوشبخت خواهد بود و نباید به حسد و دشمنی دیگران اهمیت دهد، زیرا اعمال دیگران بر او تأثیر نخواهد گذشت. او در نهایت به راه حق اشاره می‌کند که از طریق پیامبر و اهل بیت می‌گذرد و می‌گوید که اگر در آخرین لحظات زندگی به محبت اهل بیت چنگ بزنیم، به بهشت خواهیم رفت.