شمارهٔ ۲۳ فیض کاشانی
فیض کاشانی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
روضه خلد برین تربت اهل البیت است
مایه محتشمی خدمت اهل البیت است
آنچه زر می‌شود از پرتو آن قلب سیاه
کیمیائی است که در صحبت اهل البیت است
آن که پیشش بنهد تاج تکبر خورشید
کبریائیست که در حشمت اهل البیت است
دولتی را که نباشد غم از آسیب زوال
بیتکلف بشنو دولت اهل البیت است
قصر فردوس جزای عمل ظاهر نیست
که خصوص از جهت شیعت اهل البیت است
کلماتی که به آن توبه آدم پذیرفت
نامها و لقب و کنیت اهل البیت است
از کران تا به کران لشکر ظلم است ولی
سبب بود جهان عصمت اهل البیت است
فیض اگر آب حیات ابدی میطلبی
منبعش پیروی سنت اهل البیت است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به اهمیت و جایگاه اهل بیت (علیهم السلام) در دین اسلام و جهان اشاره دارد. شاعر می‌گوید که روضه بهشت در کنار تربت اهل بیت است و احترام و اعتبار در خدمت به آن‌ها نهفته است. همچنین، اشاره می‌کند که هر چیزی که ارزشمند می‌شود، از نور اهل بیت سرچشمه می‌گیرد. شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که بزرگ‌ترین مخلوق‌ها نیز در برابر اهل بیت خاضع‌اند و آن‌ها مظهر کبریایی و عظمت هستند. همچنین، ثروت و قدرت واقعی در زندگی بدون نگرانی از سقوط و زوال، فقط در خدمت به اهل بیت یافت می‌شود. بهشتی که وعده داده شده، مخصوص پیروان اهل بیت است و توبه آدم هم به واسطه نام‌های آل محمد بوده است. در نهایت، شاعر به اهمیت پیروی از سنت اهل بیت به عنوان منبع حیات ابدی اشاره می‌کند.