شمارهٔ ۳۳ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از عشق و longing به محبوبی سخن می‌گوید که هیچ کسی نیست که در انتظار وصال او نباشد. شاعر بیان می‌کند که عشق به محبوب در دل‌ها نشسته و این شوق و شعف از خود او نیست. همه‌ی انسان‌ها او را می‌شناسند و حتی در دل‌های تاریک، نور او از بین نرفته است. شاعر خواستار بازگشت محبوب است، زیرا بدون او، دنیا پر از ظلمت و بدی‌ست و تنها نام اسلام باقی مانده است. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که در هیچ کجا نمی‌توان یافت که دستی برای دعا به سوی محبوب بلند نشده باشد.