شمارهٔ ۳۷ فیض کاشانی
فیض کاشانی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
راز دل با تو گفتنم هوس است
خبر دل شنفتنم هوس است
بفرست از برت نسیم وصال
غنچه دل شکفتنم هوس است
با تویی خویشتن به خلوت انس
در اسرار سفتنم هوس است
از برای شرف به نوک مژه
خاک راه تو رفتنم هوس است
در به در کوه به کوه چو فیض مدام
شرح شوق تو گفتنم هوس است
طمع خام بین که با این شوق
ذکر نامت نهفتنم هوس است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به ابراز احساسات عمیق خود نسبت به معشوق می‌پردازد و بیان می‌کند که گفتن راز دل و شنیدن خبر دل از او تنها یک آرزو و هوس است. او خواهان نسیم وصال و نزدیک شدن به معشوق است و حضور در کنار او را به عنوان خلوتی عزیز می‌داند. شاعر به دوندگی و تلاش برای رسیدن به محبوب اشاره دارد و به شوق و ذوقی که از ذکر نام او در دلش می‌جوشد، اعتراف می‌کند. به طور کلی، این اثر بیان‌گر عشق و longing عمیق شاعر به معشوق است.