شمارهٔ ۴۴ فیض کاشانی
فیض کاشانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
صد شکر که نخل سخنم خوش ثمر افتاد
اظهار غم شوق امامم به سر افتاد
آمد به زبان قصه پر غصه مهدی
وان راز که بر دل بنهفتم به در افتاد
از دشمن ایشان طمع خیر مدارید
کش روز ازل قرعه طینت به شر افتاد
بس تجربه کردم در این دیر مکافات
با آل نبی هر که در افتاد بر افتاد
اصحاب پیمبر همه را نیک مدان فیض
زان قوم بسی بود که از بد بتر افتاد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از شادی خود به خاطر بیان احساسات و افکارش درباره امام مهدی می‌گوید. او اشاره می‌کند که غم و شوق او به امام در کلامش ظهور کرده و رازهای دلش را بیان کرده است. شاعر به خواننده هشدار می‌دهد که از دشمنان امام امیدی نداشته باشند، زیرا از ابتدا طینت آن‌ها به شر بوده است. همچنین، او تجربه‌های خود را در رابطه با خانواده پیامبر نقل می‌کند و تأکید می‌کند که هر کس با آن‌ها درافتد، سرنوشتی چالش‌برانگیز خواهد داشت. در پایان، شاعر به جامعه اصحاب پیامبر اشاره کرده و می‌گوید که بین آن‌ها افرادی بوده‌اند که از بدترین حال‌ها به بدترین سرنوشت دچار شده‌اند.