شمارهٔ ۵۶ فیض کاشانی
فیض کاشانی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
نقدها را بود آیا که عیاری گیرند؟
تا همه شیعه نمایان پی کاری گیرند؟
هان مکن دعوی ایمان و تشیع فاسق!
زانکه رسوا شوی آن دم که عیاری گیرند!
مهر پیغمبر و آلش به زبان ناید راست
پای تا سر همه باید که قراری گیرند
شیعه بودن که بود پیروی آل رسول
پیروی چه، که ز پرهیز حصاری گیرند
مصلحت دید من آنست که این مدعیان
ترک گفتار نموده پی کاری گیرند
صاحب امر چو ظاهر شود این بوالهوسان
از خجالت ز میان جمله کناری گیرند
نگذارید چنین وضع جهان را ای فیض
در همه کار حسابی و شماری گیرند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نقد افرادی می‌پردازد که خود را شیعه و مؤمن معرفی می‌کنند، اما در عمل به اصول واقعی دین پایبند نیستند. شاعر تأکید می‌کند که کسانی که فقط به زبان ادعای ایمان دارند، در معرض رسوایی قرار می‌گیرند، و واقعی بودن ایمان به عمل و پیروی از پیامبر و اهل بیت بستگی دارد. او همچنین هشدار می‌دهد که زمانی که حقیقت‌طلبان و صاحب حق ظهور کنند، این افراد ناپاک از خجالت کنار خواهند رفت. در نهایت، شاعر از دیگران می‌خواهد که در زندگی خود نظم و حساب‌وکتاب داشته باشند و به عمل بپردازند.