شمارهٔ ۶۰ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره نداشتن بخت و شانس در رسیدن به معشوق و مشکلات و موانع دیگری است که در این مسیر وجود دارد. شاعر احساس می‌کند که باوجود اشتیاق و عشق عمیق به معشوق، هیچ نشانه‌ای از او نمی‌بیند و زمانه به او رحم نمی‌کند. او به صبر آگاهی دارد اما بدعهدی‌های زندگی مانع از رسیدن به خواسته‌اش می‌شود. در نهایت، شاعر به خود می‌گوید که حتی خواب دیدن دوست هم از او دور است و از درد و ناله‌هایش رهایی ندارد.