شمارهٔ ۷۵ فیض کاشانی
فیض کاشانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
درخت مهر اهل البیت نور دل به بار آرد
نهال بغض ایشان رنج‌های بیشمار آرد
مشو غافل ز جاه سروری وز رتبه ایشان
که درد سرکشی آخر از این مستی خمار آرد
به جای صاحب کوثر، قسیم جنت و نار است
نه آن کز عار بگریزد خلایق را به نار آرد
امام هادی ما را که با نیکان نظر دارد
خدایا در دل اندازش که بر ما هم گذار آرد
بهار ما لقای اوست ورنه این چمن هر سال
چو نسرین صد گل رعنا و چون سوسن هزار آرد
چو او هرگز نبودست و نخواهد بود امامی فیض
فلک هرچند گردد جمعه و لیل و نهار آرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به اهمیت و مقام اهل بیت (علیهم السلام) در دین و جامعه اشاره دارد. شاعر از درخت مهر اهل بیت صحبت می‌کند که نور دل به بار می‌آورد و در عوض بغض نسبت به آن‌ها رنج‌های بسیاری به همراه دارد. او به اهمیت مقام و سروری اهل بیت تاکید می‌کند و هشدار می‌دهد که نادیده گرفتن آن‌ها به دردسرهایی منجر می‌شود. همچنین به ویژگی‌های امام هادی و نظر او به نیکان اشاره می‌کند و از خداوند می‌خواهد که محبت او را در دل‌ها بگذارد. شاعر می‌گوید لقای امام هادی بهار واقعی زندگی است و بدون وجود او، چمن زندگی هرگز شادی و زیبایی نخواهد داشت. در پایان، به یکتایی و بی‌نظیر بودن امامان اشاره می‌کند و می‌گوید که هرچند زمان می‌گذرد، امامت و فیض آن‌ها همیشه باقی است.