شمارهٔ ۹۲ فیض کاشانی
فیض کاشانی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
زین جهان پیروی آل نبی ما را بس
در قیامت ثمر حب علی ما را بس
نیست ما را که کم و کیف از ایشان پرسیم
ما و تسلیم که آن نصّ جلی ما را بس
اگر اعمال نکوهیده وگر نانیکوست
اعتقادات خوش ما به وصی ما را بس
شکر للّه که ما با همه عالم صلحیم
جنگ با وسوسه نفس دنی ما را بس
ذرهای بغض کسی در دل ما کی گنجد
بغض آن هر سه لعین ابدی ما را بس
ما نخواهیم در این نشأه که سلطان باشیم
لذت بندگی از دار دنی ما را بس
فیض از مال و بزرگی و ریاست بگذر
کنجی و ذوق حدیث نبوی ما را بس
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر پیروی از اهل بیت و به‌ویژه عشق به علی (ع) به عنوان وصی پیامبر (ص) است. شاعر بیان می‌کند که در روز قیامت، محبت به علی و پیروی از او کفایت می‌کند و نیازی به چیزهای دیگر نیست. او بر این باور است که اعمال انسان مهم است، اما اعتقادات صحیح نسبت به اهل بیت بیشتر اهمیت دارد. همچنین شاعر به صلح و سازش با دیگران اشاره می‌کند و می‌گوید که ایستادگی در برابر وسوسه‌ها و عشق به بندگی و حدیث نبوی برای او کافی است. در نهایت، شاعر از دنیا و جستجوی مقام و مال می‌گذرد و لذت بندگی را بیشتر ارزشمند می‌داند.