شمارهٔ ۹۷ فیض کاشانی
فیض کاشانی / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
ز مکر و کید اعادی تو را خدا حافظ
ز حادثات نگهبان و از بلا حافظ
وجود تست سبب آسمان و غبرا را
همیشه باد وجود تو را خدا حافظ
به تو ملائک هفت آسمان بود محفوظ
توئی وجود همه کائنات را حافظ
بود که پیشتر از مرگ من برون آئی
زره زنان عقاید شوی مرا حافظ
چه داری از غزلیات نو بیار و بخوان
که شعر تست فرح بخش و جان فزا حافظ
ز یمن شعر تو زینت گرفت دفتر ما
جزای خیر دهادت خدا ز ما حافظ
ز نظم دلکش اشعار همچو سحر حلال
جمال داد سخنهای فیض را حافظ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعری است که به طور کلی به دعا و نیایش برای حفظ و نگهداری از کسی اشاره دارد. شاعر از خداوند می‌خواهد که آن شخص را در برابر خطرات و بلاها محافظت کند و وجود او را سبب آرامش و بلندی آسمان‌ها می‌داند. شاعر همچنین از فرشتگان آسمان یاد می‌کند که آن شخص را تحت حفاظت خود دارند و از او می‌خواهد که با اشعار شاد و دلنشینش، زندگی را غنی‌تر کند. در پایان نیز به نعمت‌های شعر و سخن اشاره شده و خداوند را برای این موهبت شکرگزار است.