شمارهٔ ۱۲۰ فضولی
فضولی بغدادی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
ای مرضهای معاصی ز تو محتاج علاج
تو شفیع و همه عالم به شفاعت محتاج
ارجمند از جهت حسن قبولت اسلام
سربلند از شرف پایه قدرت معراج
شمع قدر تو شب ظلمت حیرت را ماه
خاک پای تو سر رفعت گردون را تاج
کار دنیا شده از دولت شرع تو تمام
قدر دین یافته از سکه عدل تو رواج
عقل را حکم تو مستخدم اجرای امور
ملک را امر تو مستلزم پیوند مزاج
عرش را از شرف پای تو عالی مقدار
شرع را از مه روی تو منور منهاج
یا نبی نیست ز لطف تو فضولی نومید
طالب قطره آبیست ز بحر مواج
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بیان مقام و ویژگی‌های برجسته پیامبر اسلام می‌پردازد. او به عنوان شفیع انسان‌ها و مایه‌ی امید و نور در تاریکی‌ها معرفی می‌شود. شاعر از تأثیر شریعت و عدل پیامبر بر روی دنیا و جامعه سخن می‌گوید و به جایگاه رفیع او در آسمان‌ها و زمین اشاره می‌کند. همچنین، او به نیاز انسان‌ها به شفاعت و رحمت پیامبر تأکید می‌کند و از او می‌خواهد که در مشکلات و نیازهای بشری یاریگری کند. در نهایت، شاعر بر عظمت شخصیت پیامبر و نقش او در هدایت و نجات انسان‌ها تأکید می‌ورزد.