شمارهٔ ۱۸ فضولی

فضولی بغدادی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

خاک در تو کحل بصر کرده ایم ما

وز هر که جز تو قطع نظر کرده ایم ما

ما را چه باک در ره عشق تو از رقیب

تدبیر او بآه سحر کرده ایم ما

خم گشته ایم تا نرباید ز ما فلک

خاکی که از در تو بسر کرده ایم ما

تا رخنها ز تیغ جفای تو یافتست

از سر هوای غیر بدر کرده ایم ما

تا بیشتر برد ز رهت گرد در سجود

رخساره تر بخون جگر کرده ایم ما

سر نمی دهیم بهر تو ما را مباد سر

که غیر ازین خیال دگر کرده ایم ما

اول گذشته ایم فضولی ز کام دل

وانگه بکوی عشق گذر کرده ایم ما

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عشق عمیق و بی‌پروای شاعر به معشوق است. شاعر می‌گوید که او قلمرو عشق را انتخاب کرده و از دیگران قطع رابطه کرده است. او به جدایی از رقیبان بی‌اعتنایی می‌کند و تنها به عشق خود می‌اندیشد. شاعر احساس می‌کند که تمام سختی‌ها و زحمات را (حتی تا مرز خونریزی) برای عشق معشوق تحمل کرده و هیچ چیزی از سر عشق کم نمی‌گذارد. در انتها نیز به یادآوری می‌پردازد که با وجود تمام دل‌بستگی‌ها، هنوز در پی تحقق آرزوهای دلش در مسیر عشق است.