شمارهٔ ۲۱ فضولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از غم و درد عشق خود می‌گوید و بیان می‌کند که نتوانسته است رازهای نهان دلش را با کلمات بیان کند. او از سوز دل ناشی از عواطفش سخن می‌گوید و می‌فهمد که این احساس به دلیل نزدیکی به محبوبش بیشتر می‌سوزد. با غیبت محبوب، دلش از حس غیرت شکسته می‌شود و هر تکه آن به جایی می‌رود. او از محبوبش می‌خواهد که بر او رحم کند و سایه‌اش را از او دور نکند. او به عواطف پیچیده‌اش و دردهای ناشی از عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که نمی‌تواند در دنیای رسوایی آرامش یابد. شاعر با این سروده، عمق احساسات و رنج‌های عاشقانه‌اش را به نمایش می‌گذارد.