نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۸۵ فضولی

فضولی بغدادی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

ما نظر جز بر تبان سیمبر کم کرده‌ایم

وز بتان سیمبر قطع نظر کم کرده‌ایم

زاهدا از ما مجو بسیار آیین صلاح

عشق بازانیم ما کار دگر کم کرده‌ایم

کرده ایم اندیشه بسیار در هر کار لیک

فکری از سودای خوبان خوبتر کم کرده‌ایم

از بلای عشق در راه وفای گلرخان

گرچه بیش از پیش هم باشد حذر کم کرده‌ایم

سیم اشک و روی چون زر بر رهت افکنده‌ایم

ما فقیرانیم جمع سیم و زر کم کرده‌ایم

نیست ملک سلطنت را اعتباری پیش ما

شاهبازانیم صید مختصر کم کرده‌ایم

شد فضولی شهره عالم حدیث عشق ما

گرچه زین راز نهان کس را خبر کم کرده‌ایم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر تحول و تغییر در نگرش عاشقانه شاعر است. او از دنیا و زیبایی‌های ظاهری کم می‌کند و به عشق و معنای عمیق‌تر زندگی می‌پردازد. به گفته‌ی شاعر، با وجود افکار و اندیشه‌های بسیار درباره عشق و وفا، او از محبت و عشق به معشوقان خود غافل نیست و همچنان به محبت و اشک‌هایش ادامه می‌دهد. او همچنین اشاره می‌کند که در این دنیا، دیگر ارزش و اعتباری برای مقام و سلطنت نیست و او به جستجوی عشق حقیقی مشغول است. به‌طور کلی، این شعر از دل‌دادگی و ارادت عمیق به عشق و زیبایی‌های معنوی حکایت می‌کند.