شمارهٔ ۳۲۳ فضولی
فضولی بغدادی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
پنهان غم دلم ز تو ای جان نمی کنم
من عاشق توام ز تو پنهان نمی کنم
تا داغ عشق یار نبیند بسینه ام
پیش رقیب چاک گریبان نمی کنم
گر در مصیبتم نکند گریه دم بدم
هرگز نظر بدیده گریان نمی کنم
اوراست لحظه لحظه بمن التفات لیک
من بی خودم ملاحظه آن نمی کنم
گویند جان نداده باو ترک عشق کن
این کار مشکل است من آسان نمی کنم
دل را بترک عشق نصیحت نمی دهم
کس را ز کار خیر پشیمان نمی کنم
دارم بذوق وصل فضولی امیدها
اندیشه ز محنت هجران نمی کنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق عمیق و درد درونی خود به معشوق سخن می‌گوید. او احساس غم را از معشوق پنهان نمی‌کند و عشقش را آشکارا بیان می‌کند. با وجود مشکلات و مصیبت‌ها، هرگز اشک نمی‌ریزد و نمی‌خواهد خود را در برابر رقیب ذلیل کند. او به شدت به عشق خود پایبند است و نمی‌تواند به راحتی از آن دست بکشد. شاعر به دیگران هم نصیحت نمی‌کند که از عشق منصرف شوند و در کل، امید و اشتیاقش به وصل معشوق را حفظ کرده است، بدون اینکه به درد و رنج جدایی فکر کند.