شمارهٔ ۳۲۷ فضولی
فضولی بغدادی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ما ترک دیدن رخ زیبا نمی کنیم
کاری که هیچ کس نکند ما نمی کنیم
تشبیه کرده ایم ببالاش سرو را
عمریست سر ز شرم ببالا نمی‌کنیم
گر بند بند ما کند از هم جدا رقیب
قطع نظر ز روی تو قطعاً نمی‌کنیم
چون یار داده است به ما وعده وصال
موقوف ساعتست تقاضا نمی کنیم
دنیا طلب نه ایم که خواهیم ملک و مال
از دوست غیر دوست تمنا نمی کنیم
از عرصه فساد کناری گرفته ایم
میلی بکار خانه دنیا نمی کنیم
رندی و می کشیست فضولی شعار ما
دعوا نمی کنیم که اینها نمی کنیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان عشق و وفاداری می‌پردازد. شاعر می‌گوید که ما هرگز زیبایی را ترک نمی‌کنیم و تنها به کارهایی مشغولیم که دیگران نکرده‌اند. او به سرسختی در عشق اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که حتی اگر رقیب بخواهد ما را از هم جدا کند، از روی محبوب خود چشم‌پوشی نخواهیم کرد. شاعر از وعده وصال یار صحبت می‌کند و می‌گوید که در چنین حالتی نیازی به درخواست و تقاضا نداریم. همچنین، او از دنیا و مادیات فاصله گرفته و بر دوستی و عشق تأکید می‌کند و این‌طور به نظر می‌رسد که رندی و می‌گساری بخشی از هویت آنان است. در نهایت، شاعر می‌گوید که ما در تلاش برای حفظ این اصول هستیم و نمی‌خواهیم درگیر دعواها و مسائل دنیا شویم.