شمارهٔ ۳۳۸ فضولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر عواطف شدید خود را نسبت به معشوق بیان می‌کند. او از معشوق می‌خواهد که دلش را بیشتر از این با جدایی نرنجاند و با یادآوری عشق، دردهای جدایی را بیشتر نکند. او احساس می‌کند که بار غم و مصیبت او را به زمین می‌زند و نمی‌خواهد که زیبایی‌اش تحت تأثیر این دردها قرار بگیرد. شاعر همچنین به یاد معشوق اشک می‌ریزد و از او می‌خواهد که در غیابش، یاد او را از دلش بیرون نکند، زیرا زندگی بدون او برایش معنا ندارد.