نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۵۳ فضولی

فضولی بغدادی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ای دل از کار عشق عار مکن

عشق تا هست هیچ کار مکن

نیست انکار عشق را یمنی

مکن این کار زینهار مکن

تا ترا عشق و عاشقی باشد

شیوه دیگر اختیار مکن

راحتی در جهان اگر خواهی

خویش را اهل اعتبار مکن

پی تقلید خاص و عام مرو

خدمت شاه و شهریار مکن

ور نجات دو کون می طلبی

غیر دیوانگی شعار مکن

از فضولی نصیحتی بشنو

ترک خوبان گل عذار مکن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عشق و اهمیت آن در زندگی اشاره دارد. شاعر با توصیه‌هایی به دل، به او می‌گوید که از عشق و عاشقی نترسد و به دنبال کارهای دیگری نرود. او تأکید می‌کند که عشق را نمی‌توان انکار کرد و در حقیقت اگر کسی به دنبال آرامش و نجات است، باید دیوانه‌وار عاشق باشد و از تقلید دیگران پرهیز کند. همچنین، به ترک زیبایی‌ها و خوبان توصیه می‌کند و از فضولی و نصیحت‌های بی‌مورد پرهیز می‌نماید. در مجموع، این شعر عشق را به عنوان مهم‌ترین و با ارزش‌ترین تجربه معرفی می‌کند.