شمارهٔ ۳۵۹ فضولی
فضولی بغدادی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای بر فراز چرخ برین بارگاه تو
تو شاه انبیا همه خیل و سپاه تو
بر آسمان رسیده و گشته فرشته
هر ذره که خاسته از گرد راه تو
آسوده است تا ابد از بیم انقلاب
محروسه ولایت دین در پناه تو
هر قطره ز بحر شود دانه گهر
گر قطره برو چکد از ابر جاه تو
از قدر زیب گردن خوبان عالم است
عنبر که هست بنده جعد سیاه تو
کردست دهر روز ظهور ترا لقب
دور قمر ز نسبت روی چو ماه تو
نعت نبی بس است ترا موجب نجات
هر چند بی حدست فضولی گناه تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف عظمت و مقام پیامبر (ص) می‌پردازد. شاعر او را شاه انبیا می‌داند که در آسمان‌ها مقام والایی دارد و هر ذره‌ای که از راه او می‌گذرد در امنیت و آرامش است. شعر به این نکته اشاره می‌کند که حقیقت هر قطره‌ای از دریا مانند گوهر است و زیبایی و خوبی‌های او به قدر و منزلت موجودات عالم می‌افزاید. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که یادآوری و ذکر پیامبر برای نجات انسان‌ها حائز اهمیت است، هرچند اشتباهات بشر بی‌پایان است.