شمارهٔ ۳۸۶ فضولی
فضولی بغدادی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ورد منست نام تو یا مرتضی علی
من کیستم غلام تو یا مرتضی علی
شکر خدا که سایه فکندهست بر سرم
اقبال مستدام تو یا مرتضی علی
هر حکمتی که هست کلام مجید را
درج است در کلام تو یا مرتضی علی
بهر نجات بر همه چون طاعت خدا
فرض است احترام تو یا مرتضی علی
مانند کعبه معبد انس و ملائک است
هرجا بود مقام تو یا مرتضی علی
در هر غرض که میطلبد از فلک کسی
شرط است اهتمام تو یا مرتضی علی
هر لحظه میرسد به فضولی هزار فیض
از خوان لطف عام تو یا مرتضی علی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره جایگاه و عظمت امام علی (ع) است. شاعر خود را غلام و وابسته او میداند و از برکات و فضائل آن حضرت سخن میگوید. او به درک عمیقتری از قرآن و حکمتها اشاره میکند و تأکید دارد که احترام به امام علی برای نجات انسانها ضروری است. همچنین، مقام ایشان را مانند کعبه مقدس میداند که مورد احترام و توجه مخلوقان است و هر فیض و نعمتی از سوی او نازل میشود.