شمارهٔ ۳۸۸ فضولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به درد و غم ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر از خداوند می‌خواهد که عشق را در دل بی‌دردان بیفکند، چرا که او در عالمی جدا از دیگران زندگی می‌کند. با اشاره به مشکلاتی که ناشی از عشق است، شاعر از نداشتن همدم و تنها ماندن در غم‌ها شکایت می‌کند. او آرزو دارد تا آفتاب عشق را ببیند و اثر آن را در زندگی‌اش بیابد. در نهایت، شاعر به مشکلات و ملامت‌های خود اشاره کرده و به این نتیجه می‌رسد که در عشقش به جز درد و رنج چیزی دیگر نصیبش نمی‌شود.