شمارهٔ ۴۰۸ فضولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به کسی که با او عهد بسته است، می‌گوید که نباید به او جفا کند و از او خواسته است که وفا کند. او خود را هدف تیر محبت آن شخص می‌داند و از او می‌خواهد که به دیگری ننگرد و خطایی نکند. شاعر همچنین بیان می‌کند که موقعیت او به اندازه‌ای خاص است که نباید به حاجت‌های او بی‌توجهی شود. او اشاره می‌کند که زیبایی و ناز آن فرد سبب شده است که دیگران به او نگاه کنند، اما شرط این نگاه را توجه به خویش می‌داند. در نهایت، شاعر نسبت به عشق و خطرات آن هشدار می‌دهد و تاکید می‌کند که در مسیر عشق، باید از تقوی دست نکشید.