شمارهٔ ۷۳ فضولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی عشق و درد ناشی از جدایی و اشتیاق به معشوق است. شاعر از زنجیر بودن وجودش به عشق معشوق می‌گوید و بیان می‌کند که جانش به خاطر تیرهای عشق از بدنش خارج شده و او همچنان در تنگنا و دوری از beloved خود به سر می‌برد. او در دل به یاد چهره‌ی معشوقش خون گریه می‌کند و زندگی‌اش بدون او مانند گلستانی از اشک است. همچنین شاعر به نبودن مهر معشوق و روشنایی ناشی از هجر اشاره می‌کند و می‌گوید تنها راه نجات در عشق، جان سپردن است. او به محبوبش اقرار می‌کند که همه در عشق او شکیبا و مایل به دوست داشتن هستند، اما درخواست می‌کند که با فضولی در عشق دیگران رحم کنند زیرا چالش‌ها و مشکلات دنیا بی‌پایان است.