شمارهٔ ۸۷ فضولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این verses به بیان احساسات عاشقانه و دغدغه‌های خود می‌پردازد. او از ناکامی و ناکامی در عشق گله‌مند است و اعتقاد دارد که عاشقان باید به دنبال عشق واقعی باشند. او از دوگانگی عشق و وفا سخن می‌گوید و بیان می‌کند که محبت واقعی در وجود محبوب پنهان است. همچنین به درد و رنجی که در دل دارد اشاره کرده و می‌گوید که در تحمل این درد، نمی‌تواند شکایت کند. شاعر به نکته‌ای مهم اشاره دارد که عشق واقعی تنها با وجود لیلی و مجنون امکان‌پذیر است و کسی که قدرت عشق را درک نکند، عشقش بی‌فایده است. او به زاهدان نیز انتقاد می‌کند که از عشق به معشوق دوری می‌کنند و خود را محروم می‌سازند. در پایان، او بار دیگر جاذبه معشوق را تأکید کرده و می‌گوید که نمی‌تواند از تماشای زیبایی معشوق غافل باشد.