شمارهٔ ۱۰ قطران تبریزی
قطران تبریزی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
بسرای سپنج مهمان را
دل نهادن بممسکی نه رواست
زیر خاک اندرونت باید خفت
گرچه اکنونت خواب بر دیباست
با کسان بودنت چه سود کند
که به گور اندرون شدن تنهاست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر به موقتی بودن زندگی و اهمیت جدی گرفتن آن اشاره می‌کند. او می‌گوید که عشق و وابستگی به دنیا و زینت‌هایش بی‌فایده است و در نهایت، همه باید زیر خاک خوابشان را ببیند. در زندگی، حتی اگر با دیگران باشیم، در هنگام مرگ هر کس تنهاست و در نهایت همه چیز به تنهایی به پایان می‌رسد.