نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۳ قطران تبریزی

قطران تبریزی / مقطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

از یار بریدن بسزا وار گزیدن

مستم ز بنفشه بسمن برگ گزیدن

چون سیم کشیده شده مویم بجوانی

از راز نهان کردن و اندیشه کشیدن

از بسکه سخندانم هر گونه بگویم

هستم گه و بیگاه بانگشت گزیدن

بسیار شدند انده و کم گشت نشاطم

ز اندیشه کم گفتن و بسیار شنیدن

اندیشه بسیار نهفتن بدل اندر

چون کوه کشیدن بود این صبر کشیدن

اندیشه بپوشیدن و بد مهر نمودن

تیمار خریدن بود و پرده دریدن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عمیق و دردهای ناشی از عشق و جدایی می‌پردازد. شاعر از یار خود جدا شده و با یاد او دچار سردرگمی و اندوه است. او از زیبایی و جذابیت معشوق خود می‌گوید و اینکه چگونه عشقش او را مست کرده است. همچنین به سختی‌های خود در تحمل این جدایی و تحمل اندوه اشاره می‌کند. شاعر به تفکر و سکوت در مسائل عاطفی اشاره می‌کند و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که این اندرون پر از اندیشه و دل‌تنگی، شبیه به بار سنگینی است که بر دوش اوست.