شمارهٔ ۱۴۷ قطران تبریزی
قطران تبریزی / مقطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
چونان شدم از شادی زین نامه که گفتی
دادند بمن خط بملک دو جهانی
بر دوست گمانی بجز این برد دل من
ای دوست دلم بر تو غلط برد گمانی
هم قول تو هم وعده تو هر دو بود راست
هم راست دلی با من و هم راست زبانی
ای جان جوانی اگرت باز ببینم
حقا که فدای تو کنم جان و جوانی
چون ماه خزان از بر من دوری جستی
از رنگ رخم گشت چو نارنج خزانی
گردد چو گل سرخ بهار رخم از یار
گر روی بهاری را زی من برسانی
من هرچه بخواهم ز لب تو بستانم
تو هرچه بخواهی ز کف من بستانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق و شیفتگی عمیق شاعر به معشوقش است. شاعر با توصیف زیبایی‌های معشوق و تأثیر عشق بر جسم و روح خود، عواطفش را به تصویر می‌کشد. او از اشک و حالت‌های دل‌شکسته‌اش به خاطر عشق سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که وجود معشوقش به اندازه‌ای زیباست که حتی ماه نیز در برابر او سجده می‌کند. احساس حسرت و longing به خاطر ویژگی‌های زیبای معشوق، نظیر چشم‌ها و گیسوانش، در شعر مشهود است. بر اساس این توصیف‌ها، شاعر به عمق احساسات عاشقانه و زیبایی‌های غیرقابل وصف عشق اشاره می‌کند.