شمارهٔ ۲۵ قطران تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به خداوند شکایت می‌کند که چرا بی‌گناهان را به درد و رنج مبتلا می‌کند و از مرگ می‌هراسد. او می‌خواهد که خداوند به او توجه کند و می‌گوید که اگر خداوند به او نگاه کند، سعادت به او خواهد رسید. شاعر همچنین بر لزوم سرودن شعر زیبا در عید نوروز تأکید می‌کند و بیان می‌کند که تنها از سخنان خداوند است که می‌تواند الهام بگیرد و شعر نیکو بسازد. در انتها، او پیشنهاد می‌دهد که اگر کسی استعداد شعر نداشت، بهتر است خاموش باشد تا شعر خوب به وجود نیاید.