شمارهٔ ۳۴ قطران تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نوعی دعا و نفرین است. شاعر از خدایگان می‌خواهد که دل‌های دشمنان را به غم و اندوه بیفکند و آنها را به محنت و بلا دچار کند. همچنین، اشاره به غم‌ها و دشمنی‌ها دارد که به سوی دشمنان روانه می‌شود. در نهایت، شاعر از خدا می‌خواهد که مخالفان و منافقان، به عذاب و آزار دچار شوند. این شعر نشان‌دهنده‌ی احساسات شدید و خواسته‌های شاعر در برابر دشمنانش است.