نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۶ قطران تبریزی

قطران تبریزی / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

تا جهان باشد بکام و نام شاهنشاه باد

آفتابش تاج باد و آسمانش گاه باد

دست بیدادی بداد از مردمان کوتاه کرد

باد عمر او دراز و رنج او کوتاه باد

مشتری دمساز او را سال و مه دمساز باد

واسمان بدخواه او را روز و شب بدخواه باد

خوان او و ملک او پاینده همچون کوه باد

دشمن او زرد و ناپاینده همچون کاه باد

دوستانش را همیشه جایگه بر تخت باد

دشمنانش را همیشه مسکن اندر چاه باد

پیشگاهش چرخ باد و همنشینش بخت باد

غمگسارش دهر باد و می گسارش ماه باد

تا بود شاهی و شادی تا بود رادی و داد

راد باد و داد باد و شاد باد و شاه باد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به دعا و آرزوی طول عمر و سعادت برای شاهنشاه اشاره دارد. شاعر خواستار آن است که آفتاب و آسمان همیشه بر سر او سایه بگسترند و رنج و ناپایداری از زندگی او دور باشد. همچنین برای دوستانش موفقیت و جایگاه ارجمند و برای دشمنانش شکست و نابودی آرزو می‌کند. در نهایت، پیام اصلی شعر بیان شادی، عدالت و راد بودن شاه است، به طوری که با وجود او، سعادت و خوشحالی در جامعه برقرار باشد.