شمارهٔ ۴۶ قطران تبریزی
قطران تبریزی / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
از بلای دهر جان شاه گیتی فرد باد
جان بدخواهان او جفت بلا و درد باد
رنگ گرد از روی رادی آب جود او بشست
جان او بی رنگ باد و روی او بی گرد باد
روز و شب در مجلس او بانک نوشانوش باد
سال و مه بر درگه او بانگ برد ابردباد
دوستانش را ز شادی روی دائم سرخ باد
دشمنانش را ز زاری روی دائم زرد باد
با سلامت جفت باد و با سعادت یار باد
از ملامت دور باد و از ندامت فرد باد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش و آرزوی سلامتی و خوشبختی برای یک پادشاه می‌پردازد. شاعر از بلایای زمان خواهان دوری جان پادشاه و بروز درد برای دشمنان اوست. او آرزو می‌کند که رنگ و روی پادشاه همیشه زیبا و درخشان باشد و در مجالس او همیشه شادی و نوشیدن به راه باشد. همچنین، برای دوستان پادشاه، آرزوی شادی و برای دشمنانش، غم و اندوه را پیش‌بینی می‌کند. در نهایت، شاعر برای پادشاه خواهان سلامتی و دوری از ملامت و ندامت است.