شمارهٔ ۵ قطران تبریزی
قطران تبریزی / مقطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای مایه شده دیدن تو روزبهی را
بایسته و شایسته بهی را و شهی را
از زر و درم کرده تهی گنج ملا را
وز مدح و ثنا گرده ملا گنج تهی را
شمشیر تو و کلک تو در مجلس و میدان
نفع و ضرر آورد بدی را و بهی را
مهر تو کند سرو سهی نال نوان را
کین تو کند نال نوان سرو سهی را
مدح تو نکرده است فراموش رهی هیچ
از بهر چه کردی تو فراموش رهی را
تا بوی بود چون خط معشوق سمن را
تا رنگ بود چون رخ عشاق بهی را
دینار و درم بخش کهان را و مهان را
پیدا و نهان دان تو کهی را مهی را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و اهمیتی که محبوبش دارد اشاره می‌کند. او می‌گوید که دیدن محبوبش به او زندگی و معنا داده و او را از دنیای مادی و ثروت‌های دنیوی بی‌نیاز کرده است. همچنین، قدرت و تأثیر محبوبش را در دیگران توصیف می‌کند و می‌گوید که محبت او باعث شادی و غم در دل دیگران می‌شود. شاعر تأکید می‌کند که حتی با وجود فراموشی‌ها، یاد محبوبش همواره در دل او و دیگران باقی مانده است. او از محبوبش می‌خواهد که به دیگران بخشش کند و مقام و منزلت واقعی را درک کنند.