شمارهٔ ۱۲۸ قطران تبریزی
قطران تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای طره تو ز مشگ و از عنبر به
روی تو ز ماه و قدت از عرعر به
گر قامت من چو زلف تو چنبریست
چون دور ز زلف تست آن چنبر به
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر با زیبایی‌ها و جذابیت‌های محبوبش بازی می‌کند. او طره موی او را به عطر مشک و عُنبر تشبیه می‌کند و می‌گوید که چهره‌اش مانند ماه و قامتش مانند درخت عرعر است. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که اگر قامت او (شاعر) مانند زلف محبوبش پیچیده و زیباست، دوری از زلف او همچنان زیبایی دارد. در کل، شاعر به ستایش زیبایی محبوبش و تأثیر آن بر خود می‌پردازد.