شمارهٔ ۱۲۹ قطران تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر اشاره می‌کند که دلش به سوی آسمان و هوا می‌رود، اما رابطم به زمین و واقعیت‌ها به دلیل وجود ماه (نماد زیبایی و عشق) محدود می‌شود. او بیان می‌کند که زیبایی گل‌هایی مثل سنبل و سمن بر جذابیت ماه می‌افزاید، اما در عین حال، این زیبایی‌ها می‌توانند باعث از دست رفتن ماه (زیبایی اصلی) شوند.