شمارهٔ ۳ قطران تبریزی
قطران تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با روی تو دی ماه بهار است مرا
وز دو لب تو شکر شکار است مرا
تا ایزد پشت و بخت یار است مرا
جز با می و معشوق چه کار است مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به زیبایی و لطافت معشوق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که چهره او مانند بهار در دی‌ماه است. لب‌هایش مانند شکر شیرین است و تا زمانی که خداوند و بختش همراهش هستند، هیچ کار دیگری جز نوشیدن می و بودن با معشوق ندارد. این ابیات نمایانگر عشق و لذت از زندگی است.