نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۵ قطران تبریزی

قطران تبریزی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تب خاله مرا نمود معشوقه ز ناز

هر دم به لبان سرخش انگشت فراز

چون کودک شیرخواره از حرص وز آز

انگشت همی مزم به شبهای دراز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به وصف عشق و علاقه خود به معشوقه‌اش می‌پردازد. او احساسات شدید خود را به تصویر می‌کشد و اشاره به زیبایی و ناز معشوق دارد. همچنین به تشبیه کودک شیرخواره که به دنبال شیر است، نشان می‌دهد که این عشق و اشتیاق همچون نیاز ضروری و دائمی برای اوست. شاعر به شدت تحت تأثیر این عشق قرار دارد و شب‌های طولانی را به انتظار معشوقه‌اش سپری می‌کند.