شمارهٔ ۱۴۶ قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
بی روی تو کارم همه با دیده تر بود
تا دامن خاک از مژه‌ام لخت جگر بود
در گلشن اندیشه به یاد رخ و زلفت
هر سو که شدم سنبل و گل تا به کمر بود
نشکفت گلی از اثر نغمه بلبل
این فیض نصیب نفس باد سحر بود
هر عیب که بود از نظر خلق نهفتم
آن عیب که پوشیده نگردید هنر بود
هرگز ز بد خویش فراموش نکردم
هرجا که شدم، آینه‌ام پیش نظر بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق و longing به معشوق است. شاعر از دوری و غم ناشی از آن صحبت می‌کند و بیان می‌کند که چطور یاد معشوق بر تمام احساسات و اندیشه‌های او سایه انداخته است. او به زیبایی و لطافت طبیعت اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که حتی در سختی‌ها نیز سعی کرده عیوب خود را پنهان کند. عشق او باعث شده که هر جا برود، تصویر خود را در آینه نبیند و به یاد بدی‌ها و سختی‌ها ادامه دهد. در نهایت، شاعر احساسات عمیق و دلتنگی خود را به تصویر می‌کشد.