نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴۷ قدسی مشهدی

قدسی مشهدی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

آنان که مرا جورکش یار نوشتند

بر عاشقی کوه‌کن انکار نوشتند

چون تخته اطفال ز دل حرف پریشان

هرچند که شستیم دگربار نوشتند

مرغان حرم شکوه آزادگی خویش

گرد قفس مرغ گرفتار نوشتند

ای دیده به حسرت نگران باش که خوبان

بر روز جزا وعده دیدار نوشتند

پنهان چه کنی عشق که راز دل منصور

بر روی زمین با قلم دار نوشتند

شد لوح شفا شسته مگر سوی مسیحا

یک حرف ز حال من بیمار نوشتند؟

در دیر و حرم جز سخن عشق ندیدم

هرجا که خطر بر در و دیوار نوشتند

قدسی مکن از تیرگی بخت شکایت

کآیینه ما قابل زنگار نوشتند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عاشقانه و ناگفته‌های دل می‌پردازد. شاعر از تجربه‌های تلخ و شیرین عشق سخن می‌گوید و به تضاد بین آزادی و قید و بندهای عشق اشاره می‌کند. او از مرغان حرم یاد می‌کند که به آزادی خود دلسوزند و همچنین تأکید می‌کند که عشق را نمی‌توان پنهان کرد، چرا که راز دل در این زمین با وضوح نوشته شده است. شاعر به مشکلات و سختی‌های زندگی اشاره می‌کند و از حسرت دیدار معشوق در روز جزا می‌گوید. در نهایت، او بر این نکته تأکید می‌کند که نباید از مشکلات و تیرگی‌های بخت شکایت کرد، چرا که هر چیز زیبایی می‌تواند تحت تأثیر زنگار قرار گیرد.